Viale Monza 273

Milan (MI), Włochy

marazzi viale monza 000.jpg

Projektanci

Simone Dominoni

Studio Dominoni

Kategorie

Mieszkanie

Dwadzieścia dwa mieszkania przy mediolańskiej Viale Monza z dużymi występami balkonowymi. Poprzez naprzemienne zastosowanie tylko dwóch kolorów z serii Clays o efekcie betonu i wycięcie formatu 60 x 120 cm studio Simone Dominoni zdołało połączyć walory estetyczne z zaletami użytkowymi gresu porcelanowego dzięki wsparciu działu Marazzi Engineering, który oferuje usługi „pod klucz”.

Kompleks apartamentów zaprojektowany zgodnie z wymaganiami współczesnego życia: duże przestrzenie zewnętrzne w funkcjonalnej ciągłości z przestrzeniami mieszkalnymi, efektywność energetyczna i wysokiej jakości wykończenia odporne na zużycie oraz warunki atmosferyczne. Inżynier Simone Dominoni z Mediolanu zaprojektował budowany od podstaw 22-mieszkaniowy budynek mieszkalny mieszczący się przy Viale Monza 273. Dysponuje on dwoma wejściami: pieszym od Viale Monza i podjazdem od bocznej ulicy Via Pelitti. Składa się on z części podziemnej i — oprócz parteru — pięciu poziomów. Wentylowane elewacje pokryte gresem porcelanowym w formacie 60 x 120 cm przeplatają się w nim ze ścianami dysponującymi specjalną izolacją termiczną. Na parterze, wraz z głównym holem wejściowym i dostępem do poszczególnych klatek schodowych, znajduje się wspólna siłownia oraz inne funkcjonalne przestrzenie, takie jak przechowalnia rowerów i piwnice. Wspólny ogród z pięknymi nasadzeniami wzbogaca części wspólne.

„Zamysł projektowy — mówi Dominoni — polegał na maksymalnym wykorzystaniu przestrzeni zewnętrznej, zarówno prywatnej, jak i wspólnej, w funkcjonalny sposób. Układ pięter został zaprojektowany tak, aby uniknąć nieodpowiednio wyeksponowanych balkonów, dzięki czemu są one naprawdę funkcjonalnym przedłużeniem mieszkań. Nawet ogród z portykiem na parterze nie ma charakteru pomocniczego, lecz ma na celu wyeksponowanie budynku i wzbogacenie części wspólnych”.

Fasady charakteryzują się naprzemiennością części stałych i wystających: bryły wyłaniają się z fasady, a podkreślają je niemal niewidoczne szklane balustrady, przez co design konstrukcji portalowej, która otacza taras, zachowuje swój swobodny charakter. „Występy są elementem wyróżniającym projekt, który sam w sobie jest prosty w zamyśle. Stałe ekrany przeciwsłoneczne, umieszczone na niektórych częściach tarasów, wzbogacają design elewacji w sposób, który jest nie tylko estetyczny, lecz także funkcjonalny”. W przypadku wykończenia elewacji gresem porcelanowym (serią Clays w kolorach Sand i Cotton w formacie 60 x 120 cm) zastosowano dwie techniki mocowania: w niektórych częściach balkonów płytki zostały przyklejone, a na ścianach wentylowanych zostały mechanicznie przymocowane do konstrukcji nośnych. A konkretnie: zastosowano ukryty system mocowania AGS, który umożliwia przyczepienie konstrukcji nośnej za pomocą zacisków i przymocowanie płytki do tylnej powierzchni przy użyciu specjalnych kołków. „Części klejone — precyzuje Dominoni — odpowiadają obszarom bardziej użytecznym, takim jak klatki schodowe, lub obszarom, które nie wymagają izolacji. Na elewacji zaczęliśmy od formatu 60 x 120 cm, z którego wycięto podwymiary, aby stworzyć naprzemienny wzór, estetycznie ożywiający jednolite części ścian. Zastosowanie podwielokrotności pozwoliło nam również zminimalizować ilość odpadów powstających podczas cięcia płytek”.

Gres porcelanowy wpływa więc na zachowanie energetyczne budynku i szybkość jego degradacji: „Bardziej nowoczesne formy, takie jak na przykład płaskie dachy zamiast dachów spadzistych, bardziej eksponują fasady budynków, które — gdyby zostały pokryte tynkiem — byłyby krótkotrwałe” — podsumowuje Dominoni.


Zdjęcia: Saverio Lombardi Vallauri

Zapoznaj się z kolekcjami projektu